อ่าน: เพื่อการอ่าน

ชุด มิ่งมิตรและแม่บ้าน

270 ฿ 150 ฿

รายละเอียด

ประกอบด้วย

1. ในสายธาร รวมข้อเขียนสังสนทนาว่าด้วยการประพันธ์

รวมงานเขียนของอัศนี พลจันทร จากที่เคยตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารรายเดือนชื่อ สายธาร ระหว่างเดือนพฤษภาคม-ตุลาคม พ.ศ. 2501 สำนักพิมพ์อ่านได้รวบรวมขึ้นจัดพิมพ์เป็นหนังสือ ในลำดับที่ 18 ในโครงการอ่านนายผี โดยตั้งชื่อหนังสือว่าในสายธาร เพื่อเป็นการบอกกล่าวอย่างตรงไปตรงมาถึงที่มาของข้อเขียนเหล่านี้ ทั้งเพื่อเป็นการให้เกียรติแก่พื้นที่บุกเบิกดังกล่าว อันเป็นส่วนหนึ่งของสายธารประวัติศาสตร์ของวงการประพันธ์และสิ่งพิมพ์นิตยสารของไทย

สายธาร เป็นนิตยสารรายเดือนที่วางจำหน่ายตั้งแต่เดือนพฤษภาคม – ตุลาคม 2501 มี ทองเติม เสมรสุต เป็นเจ้าของและผู้จัดการ, เชาวน์ พงศ์พิชิต เป็นบรรณาธิการและผู้พิมพ์ผู้โฆษณา แม้นิตยสารฉบับนี้จะมีอายุเพียงหกเดือน แต่นับเป็นเวทีชุมนุมนักเขียนคนสำคัญในยุคสมัยนั้น อาทิ ศรีบูรพา, เสฐียรโกเศศ, ทีปกร (นามปากกาหนึ่งของจิตร ภูมิศักดิ์), บรรจง บรรเจิดศิลป์, ศรีรัตน์ สถาปนวัฒน์, เสนีย์ เสาวพงศ์, จิตร บัวบุศม์, อิศรา อมันตกุล และรวมถึงอัศนี พลจันทร ผู้รับผิดชอบเขียนคอลัมน์ “จดหมายในหมู่มิตร” และคอลัมน์ “พูดไปสองไพเบี้ย รู้แล้วนิ่งเสียบาบ่าบ้า” ซึ่งเป็นที่มาของบทความที่รวมอยู่ใน ในสายธาร เล่มนี้

“จดหมายในหมู่มิตร” เป็นงานที่เขียนในรูปแบบจดหมายหกฉบับในนามปากกาต่างๆ ที่ส่งถึงหกบุคคลซึ่งเกี่ยวข้องกับนิตยสาร สายธาร อันได้แก่ เสนีย์ เสาวพงศ์ ผู้กำลังเขียนนวนิยายเรื่อง ล่องใต้ ลงตีพิมพ์เป็นตอนๆ, ทองเติม เสมรสุต, เชาวน์ พงศ์พิชิต, สวิง พรหมจรรยา ผู้เขียนเรื่องในแวดวงศิลปะ และ “อุชเชนี” ผู้ดูแลคอลัมน์ “สนามกลอน” ที่เปิดรับผลงานนักกลอนหน้าใหม่

ส่วน “พูดไปสองไพเบี้ย รู้แล้วนิ่งเสียบาบ่าบ้า” เป็นคอลัมน์ว่าด้วยภาษาและความรู้ที่เกี่ยวข้องอยู่กับแวดวงนักเขียน ตลอดจนเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยเกี่ยวกับขั้นตอนการตีพิมพ์หนังสือก่อนออกวางจำหน่าย โดยผู้เขียนคือ ‘น.น.น.’ เรียกร้องให้ผู้มีความร้ด้านต่างๆ ช่วยกันเผยแพร่ความรู้ของตนในวงกว้างเพื่อประโยชน์แก่สาธารณชน ไม่ใช่ ‘รู้แล้วนิ่งเสีย’ และเก็บงำความรู้ทั้งหลายไว้กับตนเอง

2. แม่บ้านหัวเห็ด
“แม่บ้านหัวเห็ด” เป็นชื่อคอลัมน์บทความซึ่ง “อำแดงกล่อม” หรือคุณอัศนี พลจันทร เขียนลงในนิตยสาร ปิยมิตรวันจันทร์ ระหว่างเดือนมีนาคมถึงมิถุนายน 2502 โดยมีชื่อรองของคอลัมน์ระบุว่า “ว่าด้วยการบ้านการเรือน” งานเขียนชุดนี้ยังไม่เคยพิมพ์รวมเล่มมาก่อน สำนักพิมพ์อ่านได้รวบรวมมาจัดพิมพ์เป็นหนังสือในลำดับที่19 ในโครงการอ่านนายผี

งานเขียนชุดนี้นับว่าแผกไปจากงานเขียนส่วนใหญ่ของคุณอัศนี พลจันทร คือนอกจากจะเขียนโดยใช้ตัวตนสมมติและนามปากกาเป็นผู้หญิงแล้ว เนื้อหาก็มุ่งสื่อสารกับผู้อ่านที่เป็น “แม่บ้าน” โดยเฉพาะ ทั้งยังวาดภาพประกอบบทความโดยลงชื่อกำกับไว้ด้วย

สาเหตุที่อำแดงกล่อมเขียนงานชุดนี้ขึ้นมาส่วนหนึ่งอาจเป็นดังคำอธิบายทีเล่นทีจริงในบทเปิดคอลัมน์ของเขาว่า ทนการรบเร้าจากคุณ “ทำดี มีเรือช่วย” (นามปากกาของสุธรรม นาวานุเคราะห์ บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ ปิยมิตรวันจันทร์) ไม่ได้ แต่เราก็ได้เห็นว่าอำแดงกล่อมสอดแทรกทัศนะต่อ “ผู้หญิง” ไว้อย่างสอดคล้องกับยุคสมัย ไม่ว่าเรื่องการประหยัดในยามเศรษฐกิจฝืดเคือง การดูแลครอบครัวโดยไม่ละเลยที่จะแสวงหาความรู้และสนใจทั้งการบ้านและการเมือง ผู้หญิงที่อำแดงกล่อมนำเสนอจะว่าไปก็คือแม่บ้านสามัญสมัยใหม่ในยุค 2500 คนหนึ่ง ขณะเดียวกัน การที่คุณอัศนีอุปโลกน์ให้เป็นมุมมองของหญิงสูงวัยที่บอกว่าตน “หัวโบราณ” ที่ใช้นามโบราณอย่าง “อำแดงกล่อม” ก็บ่งให้รู้ว่าความเป็นสมัยใหม่นั้นยังอยู่ภายใต้กรอบบางอย่าง