I’ll never smile again : แผ่นดินที่มีระนาบสายตาเดียวกัน บางคนอยู่สูงกว่าความจริงเสมอ

ธนาวิ โชติประดิษฐ | เชิญอ่าน

ราวกับจะพาดพิงถึงชื่อหนังสือที่ไม่ได้รับอนุญาตให้นำเข้าหรือเผยแพร่ในราชอาณาจักร The King Never Smiles ของพอล แฮนด์ลีย์ (Paul Handley) นิทรรศการ I’ll never smile again (2555) ของ ประพัทธ์ จิวะรังสรรค์ ที่ WTF Café & Gallery กล่าวถึงเรื่องราวของสิ่งต้องห้าม การเซ็นเซอร์อันเนื่องมาจากข้อห้ามนั้น รอยยิ้ม การเมือง และความสัมพันธ์กับสถาบันกษัตริย์ I’ll never smile again คือผลงานสืบเนื่องมาจากสองนิทรรศการก่อนหน้าที่ประพัทธ์จัดร่วมกับปฐมพร เทศประทีป ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ อันได้แก่ The Impossible Dream (2553), Hope to Dwell in Fear (2553) และผลงานเดี่ยวคืองานศิลปนิพนธ์ (2554) ที่จัดแสดงเนื่องในวาระจบการศึกษาศิลปะที่ Royal College of Art

“รอยยิ้ม” ไม่เพียงพาดพิง (หรืออาจไม่จงใจพาดพิงแต่เป็นความพ้องโดยบังเอิญ) ไปถึงชื่อ “หนังสือต้องห้ามนำเข้ามาในราชอาณาจักร” พระราชประวัติอย่างไม่เป็นทางการของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและราชวงศ์จักรีเล่ม
อื้อฉาว แต่ยังเป็นจุดเริ่มต้นของซีรี่ส์นิทรรศการอันเกี่ยวกับประเด็นต้องห้ามเช่นกันของประพัทธ์ ที่เริ่มต้นเดินทางจากสำนักงานผู้ดูแลนักเรียนในประเทศอังกฤษ ผ่าน Royal College of Art จนมาถึงกรุงเทพเมืองเทวดา
****

อ่านบทความฉบับเต็มได้จากวารสาร อ่าน

Comments are closed.